Sąd w Monachium orzekł przeciwko Suno w sprawie o naruszenie praw autorskich

31 lipca 42. wydział cywilny Landgericht München I wydał wyrok, który wyznacza surowy precedens dla generatywnych modeli muzycznych. W sporze między GEMA — niemiecką organizacją zbiorowego zarządzania prawami autorskimi, funkcjonalnym odpowiednikiem polskiego ZAiKS-u — a Suno Inc., amerykańską firmą tworzącą muzykę za pomocą AI, sąd uznał, że trenowanie na utworach chronionych, przeprowadzone w Stanach Zjednoczonych, oraz późniejsze „zapamiętanie” i odtwarzanie w Europie stanowią naruszenie prawa autorskiego. Zgodnie z uzasadnieniem sądu generowanie wyników zasadniczo podobnych do oryginałów, takich jak „Atemlos” czy „Daddy Cool”, wyklucza przypadek, biorąc pod uwagę złożoność tych utworów, i pozbawia mocy obronę opartą na zwykłym uczeniu statystycznym.

Wyrok rozbiera dwa filary technicznej obrony Suno. Po pierwsze, europejski wyjątek dotyczący eksploracji tekstów i danych uznano za niemający zastosowania do reprodukcji utworów w całości. Wykładnia tego wyjątku pozostaje jednak otwarta: przed Trybunałem Sprawiedliwości UE toczy się odesłanie prejudycjalne w sprawie Like Company. Po drugie, odpowiedzialność nie spoczywa na użytkowniku: system, pobudzony wyłącznie tytułami utworów, bez żadnych wskazówek melodycznych, potrafił odtworzyć oryginalne melodie. Jak podkreśla analiza prawna kancelarii Reed Smith, zgodność z unijnym aktem o sztucznej inteligencji nie stanowi automatycznego zwolnienia z odpowiedzialności za naruszenia praw autorskich, a odpowiedzialność bezpośrednia obciąża dostawcę systemu.

Na obecnym etapie sąd uwzględnił roszczenia o zaniechanie i stwierdził prawo do odszkodowania, choć kwota pozostaje nieokreślona i będzie przedmiotem odrębnej oceny. GEMA, która w listopadzie 2025 roku uzyskała już korzystny wyrok przeciwko OpenAI — dziś w apelacji — domaga się proporcjonalnego udziału w przychodach. Rzecznik Suno zakwestionował rozstrzygnięcie, mówiąc o „błędnym przedstawieniu” technologii i prawa amerykańskiego, i potwierdził, że rozważana jest apelacja. Decyzja, choć nieprawomocna i wciąż bez pełnego uzasadnienia na piśmie, wpisuje się w europejskie ramy regulacyjne, podczas gdy od 2 sierpnia 2026 roku zaczynają obowiązywać kolejne części aktu o sztucznej inteligencji.

Rozróżnienie między modelem, który „uczy się”, a takim, który „zapamiętuje”, to punkt, na którym oparł się sąd — a jak dotąd żaden europejski sędzia nie ustalił technicznego kryterium pozwalającego to stwierdzić. Nie wiadomo też, jakie praktyczne skutki będzie miał zakaz dla działania Suno w Niemczech.

— Olya