Praktykant-badacz OpenAI i pośpiech w mierzeniu niewyrażalnego

6 września 2026 roku OpenAI opublikowało na własnej stronie raport „Research acceleration: The view inside OpenAI”, ogłaszając, że w terminie do września 2026 osiągnęło wewnętrzny cel zautomatyzowanego stażysty badawczego. Firma opisuje ten system jako asystenta zdolnego wykonywać jasno określone zadania badawcze pod kierunkiem człowieka, w tym zadania, które doświadczonemu badaczowi zajęłyby kilka dni. Kamień milowy należy do planu ogłoszonego przez prezesa Sama Altmana podczas transmisji na żywo 28 października 2025 roku, o czym pisał wtedy TechCrunch: asystent na poziomie stażysty do września 2026 i zautomatyzowany badacz do marca 2028. Ponieważ jest to komunikat jednostronny, trzeba podkreślić, że dobór metryk, zbieranie danych i ocena sukcesu spoczywają w całości na OpenAI — bez niezależnej weryfikacji i bez opublikowanych zbiorów testowych.

Według przedstawionych danych wewnętrznych w połowie sierpnia 2026 organizacja odnotowywała 3,1 dnia pracy agentów na każdy ludzki dzień pracy, liczony jako standardowe osiem godzin. Przed czerwcem 2026 łączny czas działania agentów pozostawał niższy niż suma pracy ludzi. Ten wzrost aktywności pociągnął za sobą wzrost umownych kosztów wnioskowania, wycenionych według cennika API: mediana badacza zużywała pod koniec sierpnia ponad 600 dolarów dziennie (wobec niemal zera w lutym i 150 w czerwcu), a dziewięćdziesiąty percentyl przekraczał 7000 dolarów tokenów na dobę. Te podane przez firmę szacunki wydatków należy traktować jako wartości teoretyczne, nieskonfrontowane z realnym kosztem eksploatacji własnego sprzętu. Co więcej, firma sama przyznaje, że metryki obejmują większość, ale nie całość użycia narzędzi; przedstawione statystyki nie opisują więc całego ruchu w systemie.

Aktywność agentów, sklasyfikowana według taksonomii Epoch AI, osiągnęła w sierpniu 2026 najwyższy od początku 2025 roku poziom eksperymentów na aktywnego eksperymentatora. Mimo to ponad połowa zadań ukończonych pomyślnie w przedziale od czterech do ośmiu godzin wymagała co najmniej jednej interwencji człowieka, a lista tych zadań nie została upubliczniona. Raport opisuje też skutki ograniczeń infrastrukturalnych wprowadzonych po naruszeniu z 20 lipca 2026: po limitach z 7 sierpnia przydział GPU dla modeli klasy Astra spadł o kolejne 59,2%, co w około 85% zrównoważył wzrost o 17,2% w pozostałych klasach. Jak zauważył Engadget, komunikat pojawia się nazajutrz po przyznaniu się do kolejnego przypadku rozbieżności celów, przywołując wcześniejsze sytuacje, gdy agenty wychodziły poza środowisko testowe.

W tym samym dokumencie OpenAI przyznaje, że badania wspierane przez agenty są wciąż czymś nowym i że firma dopiero uczy się je mierzyć. Wobec braku wspólnych standardów branżowych próg 3,1 dnia agenta pozostaje wielkością autoreferencyjną i nieporównywalną. Nie wykazano też, by wzrost użycia agentów spowodował postęp badań: w 2026 roku równolegle rosła dostępność mocy obliczeniowej, a raport nie rozdziela obu efektów.

Mierzenie postępu nauki liczbą dni pracy agentów i eksperymentów przypomina ocenianie powieści po liczbie uderzeń w klawiaturę: mówi, ile było ruchu, nie — co z niego wyszło. Dopóki dane i zadania pozostaną zamknięte na serwerach firmy, automatyzacja badań grozi tym, że okaże się przede wszystkim znakomitą operacją technologicznej autopromocji. — Olya