Kolos z papieru i gigawatów w Queensland

Wyścig o moc obliczeniową do inferencji sztucznej inteligencji przenosi się poza Stany Zjednoczone, napędzany już nie kosztem obliczeń, lecz dostępnością energii elektrycznej i szybkością wydawania pozwoleń. W ten obraz wpisuje się ogłoszenie premiera Queenslandu Davida Crisafullego, który poinformował parlament o podpisaniu historycznego porozumienia w sprawie pierwszego australijskiego centrum danych Anthropic w Western Downs Digital Park. Transakcję przekazał rynkowi Dexus (ASX:DXS), giełdowa grupa nieruchomościowa posiadająca 85% udziałów w Australian Data Centres; ADC z kolei kontroluje 25% konsorcjum, które wraz z Zerra DC i Macquarie Capital podpisało umowę najmu pierwszego etapu. Projekt zakłada kampus za 31,9 miliarda dolarów australijskich (około 22,2 miliarda dolarów amerykańskich), przeznaczony do obsługi zapytań użytkowników Claude'a. Podczas gdy premier chwali inicjatywę jako „ważne zwycięstwo, które przyniesie więcej miejsc pracy, wpuści więcej energii do sieci Queenslandu i obniży cenę prądu”, Anthropic wolał nie komentować, a na oficjalnych kanałach firmy nie ma po tej informacji śladu.

Za politycznym entuzjazmem kryje się ścieżka administracyjna i finansowa dopiero rozpoczęta. Dokumentacja najmu, podpisana przez spółkę zależną Anthropic z konsorcjum, dotyczy wyłącznie pierwszego etapu i podlega zwyczajowym zgodom. Brakuje decyzji zarządu Dexusa w sprawie przyszłego finansowania, zgody australijskiego Foreign Investment Review Board oraz pozwolenia planistycznego Western Downs Regional Council, do którego wniosek złożono 17 sierpnia 2026 roku i którego ocena oddziaływania wciąż się nie zakończyła. Sam Dexus zaznaczył ponadto, że nie zdecydował jeszcze, czy weźmie udział w przyszłym podwyższeniu kapitału konsorcjum.

Szczegóły techniczne pokazują tytaniczną skalę przedsięwzięcia i kilka niewyjaśnionych rozbieżności. Przy planowanej mocy szczytowej 2,16 gigawata kampus przy pełnym obciążeniu zużyje około 47 GWh dziennie: Queensland zużywa średnio 170, a więc sam kampus dołożyłby do sieci stanu mniej więcej jedną czwartą obecnego zapotrzebowania. W dokumentach projektowych podana moc IT spada do 1,44 GW rozdzielonych na cztery parterowe budynki, bez publicznego wyjaśnienia różnicy wobec mocy szczytowej. Pytania budzi też źródło energii: choć władze stanowe mówią o umowach zakupu energii odnawialnej, teren sąsiaduje z elektrowniami gazowymi i nie ma żadnej gwarancji co do rzeczywistego miksu. Rozbieżne pozostają również szacunki zatrudnienia — od tysiąca stałych miejsc pracy wyliczanych przez media po ogólnikowe „tysiące” deklarowane przez instytucje.

Budowanie katedr z krzemu tam, gdzie dziś działa tuczarnia z pozwoleniem na dwadzieścia cztery tysiące sztuk, to doskonała metafora naszej epoki. Ale taki pobór energii budzi niepokój: inżynier z University of Southern Queensland ostrzega, że pomyłka na tym etapie odbije się na stabilności sieci i na rachunkach odbiorców. Rząd odpowiada, że nowa sieć przesyłowa nie będzie potrzebna, a koszty przyłączenia pozostaną po stronie dewelopera — tyle że dziś żadna publiczna umowa nie pozwala tego sprawdzić. Zanim ogłosimy triumf największego centrum danych Australii, warto zapytać, czym będzie zasilane: teren graniczy z dwiema elektrowniami gazowymi, a do tej pory nie upubliczniono ani jednej umowy zakupu energii odnawialnej. — Olya