Nowy Jork wstrzymuje generatywną SI do ósmej klasy: moratorium i limity czasu przed ekranem

2 września 2026 roku biuro burmistrza Nowego Jorku ogłosiło moratorium na korzystanie z generatywnej sztucznej inteligencji skierowanej do uczniów oraz na chatboty-towarzysze w miejskich szkołach publicznych. Środek, opisany w oficjalnym komunikacie jako najszerszy tego rodzaju w Stanach Zjednoczonych, obowiązuje od roku szkolnego 2026-27 i obejmuje etapy od przedszkola do ósmej klasy. Dotyczy blisko 600 tysięcy uczniów, około dwóch trzecich zapisanych do największego systemu szkolnego w kraju. W oficjalnym komunikacie z 2 września 2026 roku burmistrz Zohran Mamdani mówi: „dzieci potrzebują nauczycieli i ludzkiej więzi, żeby się uczyć i rosnąć”. Plan wprowadza też ostre limity czasu przed ekranem na urządzeniu osobistym: żadnego użycia indywidualnego do drugiej klasy, maksymalnie 30 minut dziennie od trzeciej do piątej i do 45 minut od szóstej do ósmej.

Dla szkół średnich oficjalny komunikat przewiduje natomiast ograniczone i prowadzone użycie w ramach programów pilotażowych, które obejmą najwyżej 50 tysięcy uczniów (około 5% populacji szkół publicznych), a do tego dwa 45-minutowe moduły rocznie o myśleniu krytycznym w zetknięciu z SI dla wszystkich uczniów szkół średnich. Przewidziano wyłączenia dla technologii wspomagających przeznaczonych dla uczniów z niepełnosprawnościami, dla narzędzi kierowanych do uczniów wielojęzycznych oraz dla ścieżek przygotowania zawodowego, takich jak informatyka. Według niezależnego serwisu edukacyjnego Chalkbeat New York poza moratorium pozostają również zwykłe testy z czytania i matematyki przeprowadzane na komputerze. Nauczycielom SI pozostaje dozwolona przy zadaniach takich jak planowanie lekcji, tłumaczenia i redagowanie komunikatów, natomiast jest wyraźnie zakazana przy ocenianiu uczniów, monitorowaniu zachowania, poradnictwie i sporządzaniu indywidualnych planów kształcenia. Również według Chalkbeat decyzja przychodzi po naciskach grup rodziców i liście podpisanym przez ponad połowę członków City Council, który wzywał burmistrza i kuratorium do zawieszenia użycia SI w szkołach.

O tym, jak polityka będzie egzekwowana, dostępne dokumenty mówią jednak niewiele. Chalkbeat zauważa, że sposoby, w jakie departament edukacji wyegzekwuje wytyczne, pozostają niedookreślone. Obie źródła opisują ponadto część dotyczącą szkół średnich w sposób, którego nie da się nałożyć na siebie: komunikat burmistrza podaje pułap 50 tysięcy uczniów w pilotażach, Chalkbeat mówi o pięciu programach pilotażowych, a z dostępnych dokumentów nie można ustalić, czy chodzi o ten sam zakres. Nie jest udokumentowane, jakie konkretne narzędzia mieszczą się w definicji „generatywnej SI skierowanej do uczniów” — na przykład, czy wchodzą tu funkcje wbudowane w używane już platformy dydaktyczne — ani nie ujawniono kryteriów decydowania o ewentualnym przedłużeniu środka poza bieżący rok szkolny. Trzeba wreszcie odnotować, że oficjalna strona z wytycznymi na portalu nowojorskich szkół publicznych podczas weryfikacji nie zwróciła tekstu dokumentu; szczegóły operacyjne podane tutaj opierają się zatem wyłącznie na komunikacie biura burmistrza i na reportażu Chalkbeat.

Do dziś zasady dotyczące generatywnej SI w szkole były niemal wszędzie wytycznymi odpowiedzialnego korzystania, nie zakazami. Nowy Jork wybiera natomiast odwrócenie ciężaru dowodu i traktuje SI nie jako nieuchronną ewolucję, lecz jako zmienną, którą trzeba wyodrębnić i zmierzyć. W oficjalnym komunikacie z 2 września 2026 roku Samuels, na czele systemu szkolnego, podkreśla: „innowacja nie znaczy więcej technologii, a w nadchodzącym roku poprowadzą nas dowody empiryczne”. Punktem otwartym pozostaje to, co sygnalizuje Chalkbeat i czego żaden z dwóch dokumentów nie rozstrzyga: kto sprawdza przestrzeganie moratorium i jakimi narzędziami.

— Olya