Rechtbank in München veroordeelt Suno voor auteursrechtinbreuk

Op 31 juli deed de 42e civiele kamer van het Landgericht München I uitspraak in een zaak die een strenge maatstaf zet voor generatieve muziekmodellen. In het geschil tussen GEMA — de Duitse collectieve beheersorganisatie voor auteursrechten, het functionele equivalent van Buma/Stemra — en Suno Inc., het Amerikaanse bedrijf voor AI-muziekgeneratie, oordeelde de rechter dat het in de Verenigde Staten uitgevoerde trainen op beschermde werken en de daaropvolgende 'memorisatie' en reproductie in Europa auteursrechtinbreuk opleveren. Volgens de motivering van de rechtbank sluit het genereren van output die in wezen gelijk is aan originelen als 'Atemlos' of 'Daddy Cool' toeval uit, gezien de complexiteit van die nummers, waarmee het verweer dat het om louter statistisch leren gaat zijn kracht verliest.

Het vonnis haalt twee pijlers onder Suno's technische verweer weg. Ten eerste werd de Europese uitzondering voor tekst- en datamining niet van toepassing geacht op de integrale reproductie van werken. Hoe die uitzondering precies moet worden uitgelegd, ligt overigens nog open: bij het Hof van Justitie van de EU loopt de prejudiciële verwijzing in de zaak Like Company. Ten tweede rust de aansprakelijkheid niet op de gebruiker: het systeem kreeg alleen songtitels aangereikt, zonder enige melodische aanwijzing, en wist toch de originele melodieën te reconstrueren. Zoals de juridische analyse van Reed Smith benadrukt, is naleving van de AI-verordening geen automatische vrijwaring tegen auteursrechtinbreuk; de directe verantwoordelijkheid ligt bij de aanbieder van het systeem.

Op dit moment heeft de rechtbank de verbodsvorderingen toegewezen en het recht op schadevergoeding vastgesteld, al blijft het bedrag onbepaald en wordt het in een aparte fase begroot. GEMA, dat in november 2025 al een gunstig vonnis tegen OpenAI behaalde — inmiddels in hoger beroep — vraagt een evenredig aandeel in de opbrengsten. Een woordvoerder van Suno betwistte de beslissing, sprak van een 'onjuiste voorstelling' van de technologie en van het Amerikaanse recht, en bevestigde dat hoger beroep wordt overwogen. De beslissing is niet onherroepelijk en de volledige motivering wordt nog afgewacht; ze past in het Europese regelgevende kader, terwijl vanaf 2 augustus 2026 andere delen van de AI-verordening van toepassing worden.

Het onderscheid tussen een model dat 'leert' en een model dat 'onthoudt' is het punt waarop de rechtbank heeft beslist, en tot nu toe heeft geen enkele Europese rechter een technisch criterium vastgelegd om dat vast te stellen. Evenmin is duidelijk welke praktische gevolgen het verbod heeft voor de werking van Suno in Duitsland.

— Olya