Cardiovasculaire screening op basis van gezichtsvideo: de afstand tussen de geclaimde nauwkeurigheid en de grenzen van de meetprecisie

Op 26 augustus 2026 maakte de European Society of Cardiology de details bekend van een monocentrische prospectieve studie onder 215 proefpersonen, gericht op het opsporen van hypertensie en diabetes via geautomatiseerde analyse van korte video-opnamen van het gezicht en de handpalmen. Het systeem werd op het congres in München gepresenteerd door Ryoko Uchida van het Department of Advanced Cardiology van de Universiteit van Tokio en combineert een spectroscopische hogesnelheidscamera met een machinelearningalgoritme dat de dynamiek van de polsgolf en de spectrale variaties in de huidskleur moet uitlezen. Het door de auteurs verklaarde doel is grootschalige, niet-invasieve screening in alledaagse omgevingen.

De gepresenteerde cijfers wijzen op een nauwkeurigheid van 95,0% voor hypertensie en 88,2% voor diabetes bij opnamen van 30 seconden, die dalen naar respectievelijk 90,3% en 81,2% wanneer de opname 5 seconden duurt. De parameters voor de schatting van de systolische druk laten echter een technisch zwak punt zien: de gemiddelde fout op de systolische waarde is weliswaar −2,6 mmHg, met een gemiddelde absolute procentuele fout van 8,6%, maar de standaardafwijking van de fout bedraagt ±12,0 mmHg en overschrijdt daarmee de tolerantiegrens van ±8,0 mmHg uit de internationale AAMI-criteria voor bloeddrukmeters. De onderzoekers erkenden zelf dat die spreiding vóór elk praktisch gebruik moet worden ingeperkt door de features te optimaliseren en te werken met grotere multicentrische datasets.

Afgezien van de methodologische beperkingen die congresabstracts eigen zijn, is er op dit moment via openbare kanalen geen peerreviewed publicatie, DOI of preprint te vinden waarmee de methode en de samenstelling van de steekproef naar leeftijd, geslacht of huidfototype te controleren zijn – dat laatste een doorslaggevende variabele voor een analyse die de spectrale eigenschappen van de huidskleur uitleest. Het persbericht vermeldt geen financiering, geen belangenconflicten en evenmin een mogelijke betrokkenheid van de fabrikant van de spectroscopische camera, een specialistisch instrument dat ver afstaat van de gewone camera's in smartphones. Daarmee blijft het gebruik in de alledaagse omgevingen die de auteurs noemen een niet-geverifieerde veronderstelling.

Tot slot leidt de keuze om de steekproef te verrijken met reeds gediagnosticeerde patiënten ertoe dat de effectiviteit van het model wordt overschat: toegepast op de werkelijke prevalentie in de algemene bevolking zou de positief voorspellende waarde naar alle waarschijnlijkheid lager uitvallen dan de opgegeven nauwkeurigheid, waarvan overigens geen betrouwbaarheidsintervallen zijn vrijgegeven.

Diagnostiek zonder contact is een fascinerende grens, maar klinische validatie vraagt om een stabiliteit van de meetwaarden die de statistische verwerking van een kleine steekproef alleen niet kan vervangen. — Olya